close button

دانلود مقاله رایگان فارسی

فرمت word : دانلود پروژه رشته روانشناسی در مورد مثبت نگری – قسمت اول

Posted OnDecember 9, 2015 07:47

Categoriesروانشناسی و علوم تربیتی

Tags, , , ,

مثبت نگری نوعی سرمایه عاطفی می باشد که هزینه های کنترل و نظارت رسمی را کاهش می دهد و افراد را متقاعد به رفتار مطابق با ارزش ها و هنجارهای اجتماعی پذیرفته شده می نماید. نقطه مقابل آن وجود بیزاری، ترس، عصبانیت، ناامیدی و نگرانی خواهد بود. مثبت نگری زمانی به وجودمی آید که افراد احساس نمایند درکشان از خودشان تأیید شده می باشد.

نکته مهم : برای بهره گیری از متن کامل پژوهش یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و پژوهش دانشگاهی در رشته های مختلف می باشد که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

در دنیای لجام گسیخته کنونی، که مادیات در دنیای لجام گسیخته کنونی، که مادیات همه چیز را تحت الشعاع قرار داده می باشد، عواطف، احساسات و بشردوستی و نوع پرستی می رود که به فراموشی سپرده گردد. در دنیایی که فقر و تنگدستی، جنگ و خونریزی، فساد و تباهی هر روز رو به افزایش می باشد؛ چیزی غیر از پشتوانه معنوی، مثبت اندیشی، غیر از تغییر و تحول درونی نمی تواند بشر را از این همه نابسامانی و از هم گسیختگی و از هم پاشیدگی های روانی نجات دهد.اما سؤال اینجاست که مثبت اندیشی مقوله روان شناختی می باشد یا جامعه شناختی؟ آیا ویژگی های فردی موجب شاخص ها و معیارهای مثبت نگری می باشد یا این که فضا و شرایط اجتماعی می باشد که ما را به مثبت نگری رهنمون می کند؟ در این مقاله کوشش شده می باشد هم رویکرد روانشناختی و هم رویکرد جامعه شناختی مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد.

  • مثبت اندیشی از نظر روانشناسی

زندگی سرشار از نعمت ها و ثروت های نامحدود می باشد. همه بشر ها حق و اختیار دارند در زندگی موفق شده و با شادمانی و نشاط زندگی کنند، اما دستیابی به شادی و شادابی و موفقیت در هر زمینه، فقط به همت و کوشش افراد بستگی دارد، هیچ کس غیر از خود شخص نمی تواند موفقیت ها و شادابی ها یا غم ها و شکست ها را برای خویشتن فراهم سازد. چگونه می باشد که گروه اندکی، احساس خوشبختی و سعادت می کنند، در حالی که عده زیادی از خود ناراضی هستند. به گونه کلی، هر کس حوادث و القائات بیرونی را با در نظر داشتن باورها و بینش خود تفسیر و توجیه می کند. در واقع حقیقت همه چیز از افکار و ذهن بشر سرچشمه می گیرد، یعنی بشر ساخته و پرداخته افکار خویش می باشد، در واقع تو همان هستی که می اندیشی این ذهن ماست که از ما انسانی موفق و قوی می سازد، یا برعکس آن اقدام می کند.

روان شناسان عقیده دارند که اندیشه ها و پندارهای ماست که کیفیت زندگی ما را می سازند، اندیشه ها هستند که موجب موفقیت یا شکست، عامل سلامتی یا مریضی، باعث خوشبختی یا بدبختی ما هستند. با اندیشه های مثبت می باشد که بشر سرشار از شور و شوق و اشتیاق، احساس خوشبختی، تندرستی و آرامش می کند و با افکار منفی می باشد که احساس شکست، بدبختی، مریضی، بیچارگی و بدبینی می کند. با اندیشه های مثبت می باشد که توانمندی ها، اعتماد به نفس و خودباوری ها قویاً افزایش می یابند، در حالی که با افکار منفی احساس ناتوانی، حقارت و خودکم بینی ها در بشر تشدید گردیده و در نتیجه بسیاری از امراض روحی و جسمی گریبان گیر فرد می گردد. جای تأسف می باشد که اکثر مردم بدون این که خود متوجه باشند، با تکرار اندیشه های مجرب، انرژی های خود را بر ضد خویش به کار برده و سبب بدبختی های خود می شوند!

وقتی اندیشه های منفی را در سر داریم، آنها را خواسته یا ناخواسته هر روز چند هزار مرتبه تکرار می کنیم، در نتیجه افکار منفی قوی تر می شوند و جای بیشتری در ذهن به خود اختصاص می دهند در نهایت تمام بخش تولید فکر را تحت نظارت خود می گیرند و به مجموعه افکارمان، ماهیت منفی می دهند. با این طریقه، بدون این که بخواهیم و ندانسته، بخش عظیمی از توانایی های (بالقوه و بالفعل) خود را ناتوان ساخته و بیهوده هدر می دهیم در نتیجه بی حوصله، کم اشتها، پریشان حال، بدخواب و افسرده… می شویم و به ناراحتی های قلبی و عروقی و فشار خون و درد دیگر دچار می شویم، به عبارت ساده سموم حاصل از نگرانی، خشم، ترس، ناکامی و منفی بافی ما را به سوی بیماری و نابودی می کشاند.بشر برای بقا و بهتر زیستن همیشه کوشش می کند، در این حرکت مهم ترین مسأله بهره مندی از تفکر مثبت می باشد و این کوشش، بشر را به سرمنزل آرامش و آسایش جسم و روح سوق می دهد. گواه آن سفارش بسیاری از بزرگان دین می باشد که بشر را به اندیشه مثبت رهنمون کرده اند.

    شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              
  • مثبت اندیشی از نظر جامعه شناسی

مثبت نگری حاصل تعامل آرام و بدون مشکل با محیط اجتماعی می باشد که پیامد آن مجموعه ای از تمایلات مبتنی بر رضایت مندی، خوش بینی، امید، اعتماد و اطمینان خاطر در فرد می باشد. نقطه مقابل آن وجود بیزاری، ترس، عصبانیت، ناامیدی و نگرانی خواهد بود. مثبت نگری زمانی به وجودمی آید که افراد احساس نمایند درکشان از خودشان تأیید شده می باشد. مثبت نگری نوعی خیر عمومی می باشد که پیامد و حاصل آن را بایستی در تشریک مساعی، طراوت اجتماعی، وفاق اجتماعی، عواطف مثبت، زندگی انجمنی و مشارکت اجتماعی جستجو نمود. مثبت نگری نوعی سرمایه عاطفی می باشد که هزینه های کنترل و نظارت رسمی را کاهش می دهد و افراد را متقاعد به رفتار مطابق با ارزش ها و هنجارهای اجتماعی پذیرفته شده می نماید. سرمایه ای که به واسطه بهره گیری از آن زایش تازه ای پیدا می کند، زیرا وقتی افراد از عواطف مثبتی که دیگران ابراز می دارند بهره گیری می کنند به نوعی عواطف مثبت تازه ای را تولید می کنند.مهمترین تأثیر مثبت نگری بر زندگی عادی یا روزمره این می باشد که در صورت وجود مثبت نگری زندگی روزمره معطوف به آینده خواهد بود و افراد جامعه از گذشته نگری منفی و داشتن کنش های آنی و لحظه ای رهایی پیدا خواهند نمود. آنها پذیرای برنامه داشتن و کنش های عقلانی معطوف به هدف خواهند گردید؛ کنش هایی که آنها را وادار به کوشش و کوشش مضاعف و نیل به اهداف متعالی تر می نماید به گونه ای که نوعی آینده گرایی و آینده اندیشی را در افراد جامعه تقویت می نماید که خود می تواند پیامدهای مثبت متعددی را به دنبال داشته باشد.

هر چند که مثبت نگری در نگاه نخست و نقطه آغازین از خود فرد شروع می گردد و تجلی آن را در فرد می بینیم اما حاصل آن در تجربه جمعی فرد که در فرآیند تعامل اجتماعی شکل می گیرد دیده می گردد؛ تجربه ای که نمونه آن را در جامعه و فرهنگ حاکم بر آن می بینیم. جوامع منعطف، بالنده و پویا در قیاس با جوامع سخت و ایستا و بسته از آمادگی بیشتری برای مثبت نگری برخوردار هستند زیرا جوامع و فرهنگ های بسته بیشتر خصلت جرم گرایانه دارند که بیشتر آن مولد نوعی بدبینی هستند.

فرهنگ جامعه تأثیر بسزایی در مثبت نگری یا برعکس آن در منفی نگری دارد. در جامعه ای که بدی، زشتی، ظلم و شرارت هست این امر باعث می گردد تا افراد هر روز با آن بدی ها روبه رو شوند و کم کم عادت کنند تا فقط زشتی ها را تداعی نمایند. اگر منفی نگری در جامعه ای شایع گردد کودکان و نوجوانان آن جامعه با نظاره منفی گرایی تحت تأثیر قرار می گیرند و همان گونه که تئوری یادگیری نظاره ای اظهار می کند این توجه و رفتار را یاد می گیرند و بروز می دهند.تقویت ارزش های اخلاقی مثبت در جامعه مدیون کار و کوشش، صداقت، تعاون و همکاری، تکریم به یکدیگر و تقویت عزت نفس در سطح فردی و در سطح ملی و تقویت عملکرد، کارایی سازمانی و حوزه های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی می باشد و می تواند مثبت نگری را در بین افراد جامعه تقویت نمایند. به علاوه تقویت غرور ملی می تواند زمینه را برای مثبت اندیشی فراهم نما ید و از موانعی که باعث پیشرفت مثبت نگری می گردد می توان عدم احساس موفقیت و کارا بودن و نرسیدن به آ رزوها و آرمان ها و ناامیدی و بدبینی را نام برد.متن زیر بیانی از خانم ویرجینیا ستیر درمانگر بشر دوست می باشد و می تواند بیانگر مثبت اندیشی و عزت نفس باشد.

جامعه شناختي و به تعبيري اين فضا و شرايط اجتماعي می باشد كه ما را به مثبت نگري رهنمون مي كند يا ويژگي هاي فردي ،شاخص ها و معيارهاي مثبت نگري كدام می باشد؟ براي يافتن پاسخ  اين قبيل سوالات به سراغ دو تن از كارشناسان اين دو عرصه رفتيم.
دكتر غلامرضا غفاري جامعه شناس و دكتر مصطفي تبريزي دكتراي تخصصي مشاوره.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

* آقاي دكتر غفاري از نظر جامعه شناسي مثبت نگري چه مفهومي دارد؟
– مثبت نگري حاصل تعامل آرام و بدون مشكل با محيط اجتماعي می باشد كه كنشگران اجتماعي مخاطب آن هستند و پيامد آن مجموعه اي از تمايلات مبتني بر رضايتمندي، خوش بيني، اميد، اعتماد و اطمينان خاطر در فرد می باشد. نقطه مقابل آن وجود بيزاري، ترس، عصبانيت، نااميدي و نگراني خواهد بود.
مثبت نگري زماني به وجودمي آيد كه افراد احساس نمايند دركشان از خودشان تأييد شده می باشد. زماني كه پي ببرند نتايج را در مقياس هاي فردي و فرافردي متناسب با موقعيت و سرمايه گذاري خود دريافت مي نمايند و نسبت به رفتارهاي خود و رفتارهاي ديگران از ارزش يابي و اطمينان لازم برخوردارند.
مثبت نگري نوعي خيرعمومي می باشد كه پيامد و حاصل آن را بايد در تشريك مساعي، طراوت اجتماعي، وفاق اجتماعي، عواطف مثبت، زندگي انجمني و مشاركت اجتماعي جست وجو كرد. مثبت نگري نوعي سرمايه عاطفي می باشد كه هزينه هاي كنترل و نظارت رسمي را كاهش مي دهد و افراد را متقاعد به رفتار مطابق با هنجارهاي اجتماعي پذيرفته شده مي نمايد. سرمايه اي كه به واسطه بهره گیری از آن زايش تازه اي پيدا مي كند، زيرا وقتي افراد از عواطف مثبتي كه ديگران ابراز مي دارند بهره گیری مي كنند به نوعي عواطف مثبت تازه اي را توليد مي كند، زيرا فرايند دوستي، تشريك مساعي، اميد، اعتماد و اطمينان فرايندهايي هستند كه هرچه  ازآن ها بيشتر بهره گیری گردد، آنها از قوام و پايداري بيشتري برخوردار مي شوند، در نتيجه انگيزش عاطفي مثبت غالب مثبت نگري تکریم به تعهدات و انرژي انجام كارها را افزايش مي دهد به گونه اي كه انرژي عاطفي مثبت تعهد به انجام وظايف را در مقياس هاي فردي و سازماني در دوره هاي مختلف خصوصي (خانواده) و عمومي (محيط كار) را تقويت مي نمايد.
* آقاي دكتر تبريزي مثبت نگري از منظر روان شناسي چه پاسخي دارد؟
– مثبت انديشي و مثبت نگري يعني ديدن چيزهاي خوب در اين دنيا، ممكن می باشد دو زنداني از پنجره زندان بيرون را تماشا كنند. يكي سوسوي ستاره ها را در آبي آسمان ببيند و احساس دوست داشتن پيدا كند و زنداني ديگر زباله ها را تماشا كند و احساس منفي را تجربه كند. آدم ها اصولاً مثبت نگر هستند اما اطرافيان با رفتارها و گفتارهايشان آنها را به سوي منفي نگري و منفي انديشي سوق مي دهند.
* مثبت نگري بر طریقه زندگي عادي افراد چه تأثيري مي گذارد؟
– دكترغفاري: مهم ترين تأثير مثبت نگري بر زندگي عادي يا روزمره اين می باشد كه در صورت وجود مثبت نگري زندگي روزمره معطوف به آينده خواهد بود و افراد جامعه از گذشته نگري منفي و داشتن كنش هاي آني و لحظه اي رهايي پيدا خواهند كرد. آنها پذيراي برنامه و داشتن كنش هاي عقلاني معطوف به هدف خواهند گردید. كنش هايي كه آنها را وادار به کوشش و كوشش مضاعف و نيل به اهداف متعالي تر مي نمايد به گونه اي كه نوعي آينده گرايي و آينده شناسي را در افراد جامعه تقويت مي نمايد كه خود مي تواند پيامدهاي مثبت متعددي را به دنبال داشته باشد.
* در اين ميان فرهنگ و جامعه چه نقشي دارند؟
– دكتر غفاري: هر چند كه مثبت نگري در نگاه نخست و در نقطه آغازين آن از خود فرد شروع مي گردد و تجلي آن را در فرد مي بينيم اما حاصل آن در تجربه جمعي فرد كه در فرايند تعامل اجتماعي شكل مي گيرد، ديده مي گردد، تجربه اي كه نمونه فرافردي آن را در جامعه و فرهنگ حاكم بر آن مي بينيم. جوامع منعطف، بالنده و پويا در قياس با جوامع سخت و ايستا و بسته از آمادگي بيشتري براي مثبت نگري برخوردار هستند زيرا جوامع و فرهنگ هاي بسته بيشتر خصلت جرم گرايانه دارند كه بيشتر آن مولد نوعي بدبيني هستند.
برعكس جوامع و فرهنگ هاي باز مولد نوعي خوش بيني از حال اجتماعي و بيشتر متمايل به عام گرايي هستند كه مقدم بر مثبت نگري در افراد هست.
* دكتر تبريزي به نظر شما فرهنگ چه تأثيري در مثبت نگري دارد؟
– من معتقد هستم كه فرهنگ مصاحبه تأثير بسزايي در مثبت نگري يا برعكس آن در منفي نگري دارد .در جامعه اي كه بدي و زشتي و ظلم و شرارت هست اين امر باعث مي گردد تا افراد هر روز با آن بدي ها روبرو شوند و كم كم عادت كنند تا فقط زشتي ها را تداعي نمايند.
اگر منفي نگري در جامعه اي شايع گردد كودكان و نوجوانان آن جامعه با نظاره منفي گرايي ها تحت تأثير قرار مي گيرند و همان گونه كه تئوري يادگيري نظاره اي بيان مي كند اين توجه و رفتار را ياد مي گيرند و بروز مي دهند.
* دكتر غفاري مثبت نگري و واكنش هاي مردم در برابر آن ناشي از چيست؟
– مثبت نگري هم ناشي از اميد اجتماعي می باشد و هم مولد اميد اجتماعي می باشد و علاوه بر اين اميد و نوع نگاه به مسائل و واقعيت هاي اجتماعي هم متأثر از نظام انتظارات كنشگران اجتماعي می باشد و اين نظام انتظارات نسبت انتظار جامعه را به مسائل مختلف اجتماعي مشخص مي نمايد.
* به نظر شما چگونه مي توان جايگاه مثبت نگري را در ميان مردم افزايش داد؟
– دكترغفاري: تقويت ارزش هاي اخلاقي مثبت در جامعه مديون كار و کوشش، صداقت، تعاون و همكاري و تکریم به يكديگر و تقويت عزت نفس در سطح فردي و در سطح ملي و تقويت عملكرد، كارايي سازماني و حوزه هاي اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و سياسي مي تواند مثبت نگري را در بين افراد جامعه تقويت نمايند علاوه بر اين تقويت غرور ملي مي تواند زمينه را براي مثبت نگري فراهم نمايد و ازموانعي كه باعث پيشرفت مثبت نگري مي گردد  مي توان عدم احساس موفقيت و كارا بودن و نرسيدن به آرزوها و آرمان ها و نااميدي را نام برد.

پاسخ دهید

0:00