close button

دانلود مقاله رایگان فارسی

دانلود فایل تحقیق : دانلود پروژه رشته روانشناسی درباره دروغگویی كودكان – قسمت سوم

Posted OnDecember 9, 2015 06:34

Categoriesروانشناسی و علوم تربیتی

Tags, , , ,

پیش روی دروغگويي کودکان چه بايد نمود؟
1- پيش از هر اقدامي به خودتان رجوع کنيد که آيا مقصر هستيد؟ زيرا خانواده مهمترين عامل سازنده شخصيت کودک می باشد و نخستين الگو به شمار مي رود.
2 -هیچگاه به کودک قول يا وعده اي ندهيد که قادر به انجام آن نباشيد زيرا کودک توجيهات شما را درک نکرده و شما را به دروغگويي متهم خواهد نمود.

نکته مهم : برای بهره گیری از متن کامل پژوهش یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و پژوهش دانشگاهی در رشته های مختلف می باشد که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

ايق تلخ و شيرين را از زبان کودک خود داشته باشيد و به کودک اجازه دهيد حالات و احساسات مثبت و منفي خود را بدون ترس و واهمه اي بيان کند. عکس العمل شما زمينه فکري را در مورد سودمند بودن يا نبودن راستگويي شکل مي دهد.
4- هیچگاه سعي نکنيد با ايجاد ترس و سلطه جويي کودک را از دورغ گفتن بازداريد.
5-هیچگاه کودک را سوال پيج نکيند و از طرح سوالاتي که جنبه دام و تله دارد و کودک را وادار به درغ مي کند بپرهيزيد. 

دروغگويي از نظر لغوي به معناي كتمان واقعيت می باشد. فرد دروغگو از طريق دروغ گفتن ضعفهاي خود را مي پوشاند و شنونده را گمراه مي سازد. خود را از تنبيه نجات مي دهد و به آن وسيله توجه ديگران را به خود جلب مي كند. يكي از عوامل دروغگويي، ترس در كودكان می باشد. اگر كودك به سبب راستگويي تنبيه گردد، در آينده براي نجات و رهايي از مجازات به دروغگويي متوسل مي گردد. والدين و مربيان بايد از هر كودك انتظاراتي داشته باشند كه با واقعيات و امكانات او منطبق می باشد در غير اين صورت دروغگويي كودك تقويت و تشديد خواهد گردید. همه انسانها در محدوده اي برابر وارد حیطه وجود مي گذارد. هيچكس از كودكي دروغگو به دنيا نيامده می باشد. همه انسانها راه فكر كردن و توجيه اعمال خويش را از ديگران آموخته و تكامل يافته اند. درستي يا نادرستي از طريق كلمات و اعمال ديگران به ما القا مي گردد و ما اين كلمات و اعمال را در ذهنيات خود تلفيق كرده، سرانجام شخصيت خود را شكل مي دهيم.

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

به مثالهايي چند از توجيه افرادي كه در مواردي دچار اشتباه شده اند دقت كنيد: من حق داشتم كه اين خطاها را انجام دهم ، افراد ديگر زياد به اين مسأله اهميت نمي دهند هركس ديگري هم كه بود همين كار را مي كرد . راستي شما فكر مي كنيد كه اين گونه توجيهات استادانه چگونه توسط بعضي از جوانان ونوجوانان بيان مي شوند؟ آنها اين مسائل را از جامعه خود آموخته اند، از كساني كه با آنها سروكار دارند و با ارزيابي اعمال درست و نادرست كه توسط ذهنيات هر يك انجام شده می باشد اعمال خود را با اين گونه توجيهات همراه مي سازند. به خاطر همين می باشد كه مي گوييم والدين تأثیر مهمي در تكوين شخصيت فرزندان خود بازي مي كنند و اين تأثیر در سالهاي اوليه تربيت كودكان ارزشي به غايت والا دارد. براي اينكه فرزندان خود را راستگو تربيت كنيم آغاز مي بايست نسبت به اعمال خود نهايت دقت را داشته باشيم و نيز درارتباط خود با ديگران دقت كنيم، زيرا در يك جامعه معمولاً تربيتهاي متفاوتي هست. تربيت كودك مي بايست از همان دوره طفوليت او آغاز گردد، صداقت و راستگويي از مواردي می باشد كه بايد قبل از سنين مدرسه به آن توجه گردد. البته ما بايد توجه داشته باشيم كه كودك اساساً قصد فريب والدين را ندارد، ولي توجيهات او راهي براي فرار از مجازات می باشد.

 دروغ گفتن يكي از رفتارهاي متداول كودكان 4ـ5 ساله می باشد كه از لحاظ اخلاقي اشكالي ندارد. كودكان در اين سن و سال معمولاً به دو شكل دروغ مي گويند كه نخستين آن خيال پردازي می باشد، كودك با جعل داستان يا با طرح مبالغه آميز بعضي از واقعيات، اغلب خواسته خود را با ما درميان مي گذارد و غيرمستقيم از اميالش صحبت مي كند. در اين صورت بهتر می باشد كه پدر ومادر در تأييد خواسته كودك حرف بزنند. دروغ نوع دوم دروغ به اصطلاح مفيد می باشد، دروغي می باشد كه بزرگترها هم مي گويند و آن رابه حساب دروغ مصلحت آميز مي گذارند تا به جاي نتيجه بد، نتيجه خوب بگيرند. در اين مرحله از رشد كودك تنها كار درست را در خواسته خود مي جويد و با بهره گیری از دروغ براي رسيدن به خواسته اش ترديدي به خود راه نمي دهد. در اين موارد بايد به كودك تفهيم كنيم كه از راستگويي و صداقت او خوشحال مي شويم بايد بداند كه دروغ و دروغگويي را دوست نداريم. بايد توجه داشت كه اين مسأله در سنين بالاتر رفتاري ناپسند می باشد كه به كودك شخصيت ساختگي و تصنعي مي بخشد.
هرگاه كودك شما در موقعيت نامطمئن و ناامن قرار گيرد و احساس خطر يا حقارت كند به گفتن دروغ متوسل مي گردد. كودك دروغگو به گفته هايش ايمان ندارد و به گونه قاطع و صريح حرف نمي زند، به تدريج اعتماد خود را به ديگران از دست مي دهد و نسبت به اطرافيان بدبين مي گردد. متأسفانه برخورد بسياري از والدين در اين موارد با تنفرهمراه می باشد زيرا از خود سؤال مي كنند كه چرا فرزندشان دست به چنين عملي زده می باشد؟ در برخورد با چنين مواردي والدين نبايد به چشم يك آدم دروغگو به كودك نگاه كنند و يا دائماً به آنها ظنين باشند زيرا چنين برخوردي عواقب ناگواري را به همراه خواهد داشت. براي درمان دروغگويي شناخت علل آن كاملاً ضروري می باشد، دروغگويي به عنوان يك مشكل علل گوناگون و متعددي دارد كه درا ينجا به برخي از آنها تصریح مي گردد:

 بــــررســــــی علل دروغگويـــــــي

همانطور كه قبلاً هم تصریح گردید يكي از علتهاي دروغگويي آموزش نادرست خانواده می باشد. در خانواده اي كه پدر و مادر و ديگر اعضاي آن همواره به يكديگر دروغ مي گويند نمي توان انتظار داشت كه كودكي راستگو تربيت گردد.

۱ـ دروغگويي كودك ممكن می باشد براي جلب توجه اطرافيان باشد. چنانچه كودكي در خانواده يا مدرسه مورد بي توجهي اطرافيان قرار گيرد، براي نشان دادن خود و جلب توجه آنان ممكن می باشد به گفتن دروغ در زمينه هاي گوناگون متوسل گردد.

۲ـ كودكاني كه نسبت به دوستان و اطرافيان خود احساس كمبود مي كنند، ممكن می باشد براي جبران كمبودها در زمينه هاي گوناگون نظير شغل والدين، محل سكونت، وضع تغذيه، دوستان و تفريحات و سفرها به دروغ متوسل شوند و درون آشفته ونگران خود را به آن وسيله به گونه موقت تسكين دهند.

۳ـ ترس نيز از ديگر عواملي می باشد كه موجب دروغگويي مي گردد. اگركودك به سبب راستگويي تنبيه گردد، در آينده براي نجات و رهايي از مجازات به دروغگويي متوسل مي گردد. بايد اذعان كرد كه سختگيريهاي افراطي و برخوردهاي خشن والدين ومربيان با كودك از علل مهم دروغگويي كودك محسوب مي گردد.

۴ـ گاهي نحوه بيان و برخورد والدين و مربيان با كودك او را به دروغ گفتن وامي دارد و به او دروغگويي را مي آموزد. به عنوان مثال والدين به كودكي كه مرتكب اقدام خلافي شده می باشد اصرار مي ورزند كه او اين كار را انجام نداده می باشد بلكه ديگري مثلاً همسايه يا دوست يا برخي موجودات خيالي سبب آن بوده اند. در اين حالت والدين علاوه بر آنكه كودك را دروغگو بار مي آورند او را به گريز از قبول مسئوليت رفتارش نيز وامي دارند.

۵ـ انتظار و توقع بيش از حد از كودكان و مقايسه آنان با دوستان وهمكلاسيها در زمينه هاي گوناگون از ديگر عوامل دروغگويي كودكان مي گردد دراين صورت كودك از طريق دروغ مي تواند هم بر احساس حقارت خود به گونه موقت غلبه يابد و هم والدين را راضي و خشنود سازد و نظر آنان را به سوي خود جلب كند.

 درمـــــــــان دروغگويــــــي

براي پيشگيري و درمان دروغگويي، والدين و مربيان بايد واقعيات را بپذيرند و براي شنيدن موارد شيرين و تلخ از طرف كودكان آماده شوند و با رفتار خود به كودك بياموزند كه گفتن واقعيات به هر صورتي كه باشد مقبول می باشد و موجبات تنبيه و آزار كودك را فراهم نخواهد كرد. اگر كودك پي ببرد كه والدين و مربيان او را براي دروغگويي تشويق و براي راستگويي تنبيه نمي كنند به تظاهر در رفتار و جعل واقعيت نخواهد پرداخت، همچنين والدين و مربيان بايد از طرح پرسشهايي كه كودك به آنها به احتمال قوي پاسخ نادرست خواهد داد خودداري كنند. در صورت نظاره دروغ، والدين و مربيان نبايد شتابزده اقدام كنند و به تنبيه كودك مبادرت ورزند. براي بازداشتن كودك از دروغگويي و اصلاح رفتار آنان بايد روش برخورد باتوجه به موقعيت انتخاب گردد كه برخي از روشها به اختصار عبارت می باشد از:

 ۱- نشــــــان دادن ارزش راســـــت گفتــــن :

در وهله اول كودك بايد دريابد كه دروغگويي كار نادرست و ناپسند و راستگويي عملي باارزش و پسنديده می باشد. كودك بايد ارزش راست گفتن را درعمل تجربه كند. والدين و مربيان نبايد در برابر دروغهاي كودكان برآشفته شوند و او را كتك بزنند. بيان نتايج زشت و تلخ دروغگويي به صورت داستان براي آنها مي تواند در آموزش عواقب تلخ دروغگويي مفيد واقع گردد. همچنين اگر والدين و مربيان، كودك را در خلوت ( نه در جمع ) در جوي محبت آميز و پرعطوفت با مضرات و نتايج دروغگويي آشنا سازند و به پند دادن او بپردازند، در جلوگيري و نيز درمان دروغگويي مي تواند مؤثر باشد.

 ۲- اجــــازه بيان احساســـات :

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

كودك بايد احساسات خود را آزادانه ابراز كند و در صورتي كه بيان احساسات، باعث آزار و اذيت اطرافيان گردد بايد به كودك آموخت كه به تدريج اين احساسات را جايگزين احساسات خوشايند سازند و نبايد براي احساساتش تنبيه گردد. براي نمونه اگر كودكي از برادر كوچكش خوشش نمي آيد، بايد به او اجازه داده گردد كه احساساتش را بيان كند، پس از شنيدن نظر كودك، والدين بايد ضمن تحليل رفتار خود با كودك و يافتن علل پيدايش چنان احساسي به راهنمايي كودك و تغيير رفتار و احساسات او مبادرت ورزند. در مواردي كه كودك مرتكب كار خطايي شده ولي راست مي گويد، بايد به ملايمت و به گونه صحيح به او تذكر داده گردد كه رفتارش درست و پسنديده نيست و بايد آن را تغيير دهد. هشدار به كودك، همدردي با او در مواردي كه لازم می باشد، ناديده گرفتن حرفهاي كودك و بي توجهي به آنها از روشهايي می باشد كه در مواقع مشخص مي تواند براي پيشگيري و درمان دروغگويي كودكان بهره گیری گردد.

 ۳- تعـــــــديل انتظارات از كــــــودكان :

دیدگاهتان را بنویسید

0:00